Jak zapobiec puchnięciu nóg

Puchnięcie Nóg – Jak zapobiec?

wpis w: Choroby | 0

Szukając przyczyny opuchlizny nóg, prawdopodobnie rozważałeś schorzenie. Jest wiele rzeczy, których możesz spróbować, aby zmniejszyć swój dyskomfort. Możesz także dowiedzieć się więcej o różnych rodzajach obrzęku nóg, takich jak zakrzepica żył głębokich i żylaki. Przeczytaj dalej, aby uzyskać kilka cennych wskazówek. Możesz także wypróbować naturalny środek, który zmniejszy obrzęk nóg. Spacery są świetnym naturalnym sposobem leczenia obrzęku nóg, który może również pomóc w zapobieganiu dalszym problemom.

Żylaki

Jeśli przeszkadza Ci wygląd Twoich żylaków, możesz być zainteresowany dowiedzeniem się więcej o najlepszych opcjach leczenia. Istnieje wiele opcji leczenia żylaków, w tym chirurgia, leczenie laserowe, wstrzykiwanie leków i innych rozwiązań. Leczenie chirurgiczne może być skuteczną opcją w przypadku większych żylaków. Ma ono na celu wyeliminowanie jak największej liczby żylaków przy jednoczesnym zachowaniu żyły odpiszczelowej. Żyła odpiszczelowa jest najdłuższą żyłą powierzchowną w organizmie i łączy się z żyłą udową. Jej usunięcie nazywa się strippingiem.

Gdy stoisz przez dłuższy czas, przepływ krwi w nogach jest ograniczony z powodu słabych ścian żył. W miarę jak ściany żył słabną, zastawki w żyłach działają nieprawidłowo i dochodzi do cofania się krwi żylnej. W takiej sytuacji krew żylna gromadzi się w dolnej części nogi, powodując obrzęk nóg. Pracownicy służby zdrowia mogą wykryć obecność żylaków u pacjentów, wyczuwając obrzęk podczas siedzenia.

Najlepsze leczenie żylaków polega na połączeniu kilku metod. W początkowym okresie leczenia można zastosować elastyczne pończochy uciskowe, które pomogą zmniejszyć obrzęk i dyskomfort spowodowany żylakami. Pacjent może również otrzymać leki przeciwbólowe lub pończochy uciskowe, które są zakładane w celu ściśnięcia żył i zapobieżenia gromadzeniu się w nich krwi. Jeśli te zabiegi nie przyniosą rezultatu, może być konieczna operacja usunięcia dotkniętych żył.

Przewlekła niewydolność żylna

Osoby cierpiące na przewlekłą niewydolność żylną mają bolesny obrzęk nóg. Schorzenie to jest bardzo częste i dotyczy aż 40% populacji. Najczęściej dotyka kobiet i osób po 50. roku życia. Objawy obejmują ból nóg, uczucie ciężkości, skurcze i mrowienie. Objawy zwykle ustępują po dłuższym siedzeniu lub staniu. Osoby cierpiące na niewydolność żylną mogą również odczuwać zmiany w wyglądzie skóry wokół kostek, która może stać się zgrubiała i stwardniała.

Ale najlepsze leczenie przewlekłej niewydolności żylnej będzie się różnić w zależności od osoby, zazwyczaj jest to połączenie kilku metod. Pończochy uciskowe są powszechnie stosowaną metodą leczenia, która może pomóc w poprawie krążenia w nodze. Pończochy uciskowe pomagają poprzez wywieranie ucisku na dolną część nogi w celu zmniejszenia obrzęku i zwiększenia przepływu krwi. Zabiegi chirurgiczne niszczące żyły mogą być rozważane, jeśli stan ten powoduje poważne komplikacje.

Najczęstszym sposobem leczenia niewydolności żylnej są pończochy uciskowe wydawane na receptę. Te specjalne pończochy uciskają kostkę i dolną część nogi w celu poprawy przepływu krwi i zmniejszenia obrzęku. Pacjenci powinni nosić pończochy uciskowe przez cały czas i utrzymywać nogi w pozycji uniesionej podczas siedzenia lub leżenia. Inne metody leczenia obejmują operację mającą na celu naprawę uszkodzonych żył, ćwiczenia fizyczne i utratę wagi. Należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia planu leczenia.

Kostnienie heterotopowe

Kostnienie heterotopowe jest rzadkim, ale osłabiającym organizm schorzeniem, w którym kości tkanek nieszkieletowych zaczynają rosnąć w sposób nieprawidłowy. Proces wzrostu kości rozpoczyna się zwykle we wczesnym dzieciństwie, ale może wystąpić w dowolnym momencie życia. Może być wynikiem urazu, uszkodzenia rdzenia kręgowego lub zaburzeń neurologicznych. Ból może również towarzyszyć nieprawidłowemu wzrostowi kości w nodze.

Pomimo że nie ma lekarstwa ani sposobu zapobiegania kostnieniu heterotopowemu, naukowcy uważają, że pewną rolę odgrywa stan zapalny. Zapalenie i określony typ komórek odpornościowych mogą odgrywać rolę w inicjowaniu procesu kostnienia heterotopowego. Naukowcy badają obecnie nowy mechanizm, który mógłby powstrzymać ten proces na poziomie komórkowym. Uważają, że to nowe odkrycie może mieć potencjalny wpływ na rozwój terapii zmniejszających lub zapobiegających obrzękom nóg.

Tak jak w przypadku innych zaburzeń kostnych, kostnienie heterotopowe jest często leczone przez zespół wielodyscyplinarny. Profilaktyczna radioterapia jest stosowana w celu zapobiegania wystąpieniu kostnienia heterotopowego. Opcje leczenia są często dostosowywane do objawów występujących u pacjenta i mogą obejmować różne dawki i techniki. Aby zmaksymalizować skuteczność leczenia, radioterapia powinna być przeprowadzana jak najbliżej zabiegu operacyjnego. Na ogół wystarcza pojedyncza frakcja promieniowania o mocy 7-8 gramów. Inne opcje leczenia obejmują mobilizacje, NLPZ, etidronian i resekcję chirurgiczną. Dojrzała kość może wymagać resekcji chirurgicznej po upływie 12-18 miesięcy od wystąpienia pierwszych objawów. W okresie przejściowym profilaktyka okołooperacyjna może nie być konieczna, ale należy o nią zabiegać w przypadku pogorszenia się objawów.

Zakrzepica żył głębokich

Mimo że wiele osób może nie mieć objawów zakrzepicy żył głębokich (DVT), ci, którzy są nią dotknięci, mogą zauważyć obrzęk nóg, ból lub zaczerwienienie. Objawy te mogą być podobne do objawów innych schorzeń, takich jak zakrzep krwi. Najczęstszym badaniem diagnostycznym w przypadku DVT jest ultrasonografia dupleksowa, która mierzy przepływ krwi. Lekarze mogą również wykonać badania laboratoryjne w celu znalezienia dowodów na krzepnięcie krwi.

Niektórzy ludzie są bardziej podatni na rozwój zakrzepicy żył głębokich. Osoby te zazwyczaj mają genetyczną predyspozycję do trombofilii, czyli skłonności do tworzenia się zakrzepów krwi. W przypadku zdiagnozowania tego schorzenia, krew zaczyna krzepnąć w chorej nodze. Styl życia również może przyczynić się do powstawania zakrzepów. Ludzie, którzy niedawno przeszli operację, złamali kości lub spędzili dłuższy czas w łóżku lub w podróży, są bardziej narażeni na powstawanie zakrzepów krwi.

Zakrzepy krwi mogą tworzyć się w każdej części ciała, w tym w nogach, ale najczęściej występują w podudziu i udzie. Skrzepy krwi powstają, gdy krew gęstnieje i zlepia się ze sobą. Zakrzepy krwi w żyłach głębokich mogą również przemieszczać się do innych części ciała i mogą prowadzić do zatorowości płucnej, która może zablokować przepływ krwi i spowodować śmierć. Osoby, u których w przeszłości wystąpiła zakrzepica żył głębokich, powinny zwrócić się o pomoc lekarską, gdy tylko zauważą jakiekolwiek objawy.

Rak

Zatrzymanie płynów lub obrzęk jest nieprzyjemnym skutkiem ubocznym niektórych rodzajów raka. Dochodzi do niego, gdy płyn w organizmie zostaje uwięziony w żyłach i tętnicach, a także w wyniku pewnych schorzeń niezwiązanych z nowotworem. Jeśli doświadczasz objawów obrzęku, zespół opieki zdrowotnej może ustalić przyczynę problemu i przepisać odpowiednie leki. Obrzęk nóg jest powszechny w czasie ciąży, ale może być także objawem ostrzegawczym raka u kobiet.

Jeśli masz obrzęk nóg, lekarz wykona kilka badań w celu sprawdzenia, czy nie jest to choroba podstawowa. Badanie fizykalne pozwoli wykryć guzki i podejrzane miejsca, pomocne będzie także porównanie spuchniętej ręki z nogą. Inne badania mogą obejmować badanie ultrasonograficzne serca, które uwidacznia przepływ krwi w tętnicach. W rezonansie magnetycznym (MRI) również wykorzystuje się fale radiowe i magnesy, aby ustalić, czy przyczyną obrzęku są guzy lub skrzepy krwi.

Oprócz obrzęku limfatycznego również nowotwory mogą powodować obrzęk nóg. Może to być spowodowane masą komórek, które zostały usunięte lub uszkodzone w wyniku leczenia nowotworu. Limfa jest przejrzystym, żółtawym płynem wypełnionym białymi krwinkami i przeciwciałami. Przemieszcza się przez układ limfatyczny w miednicy i pachwinie. Jeśli obrzęk limfatyczny dotyczy węzłów chłonnych, stan ten może spowodować spustoszenie w systemie drenażowym organizmu, w tym w naczyniach limfatycznych.

Obrzęk limfatyczny

Obrzęk limfatyczny powoduje obrzęk nóg, a dotknięta nim kończyna może być opuchnięta. Może być bolesny, a dotknięty nim obszar może stać się większy i sztywniejszy niż zwykle. Obrzęk może się nasilać, gdy ręka lub noga jest uniesiona, może też pozostawiać zgrubienia na skórze i wycieki płynu. U niektórych osób obszar objęty chorobą może ulec zapaleniu i krwawić po uciśnięciu skóry.

W celu zdiagnozowania obrzęku limfatycznego lekarz przeprowadzi badania obrazowe. Rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa mogą wykazać, czy naczynia limfatyczne są zablokowane. Ponadto lekarz może zastosować spektroskopię bioimpedancyjną (BIS) lub perymetrię, która mierzy przepływ prądu elektrycznego w tkankach ciała. Badania te mogą być wykonane w celu wykluczenia innych dolegliwości lub chorób powodujących obrzęk nóg. Nie pozwalają one jednak na postawienie ostatecznej diagnozy.

W początkowym stadium obrzęku limfatycznego osoby cierpiące na tę chorobę powinny podjąć środki ostrożności, aby zapobiec infekcji. Należy codziennie myć i smarować chorą kończynę środkiem nawilżającym oraz zapobiegać wszelkim drobnym skaleczeniom i ranom. Ważne jest także, aby unikać ukłuć igłą i badań krwi. Ponadto pacjenci z obrzękiem limfatycznym powinni nosić buty i stosować maści antybakteryjne. Również zdrowa dieta może pomóc w łagodzeniu objawów.

Obrzęk idiopatyczny

Obrzęk idiopatyczny, znany również jako obrzęk żylny, jest stanem, który może powodować puchnięcie nóg. Jest to częste schorzenie nienowotworowe, które zwykle dotyka kobiet w średnim wieku. Przyczyna obrzęku idiopatycznego nie jest znana, ale zwykle pogarsza się on po długotrwałym siedzeniu lub staniu. Objawy obrzęku idiopatycznego są następujące:

Ale obrzęk jest powszechny u kobiet, częstość jego występowania w społeczeństwie nie jest znana. Stan ten jest związany z podwyższoną przepuszczalnością naczyń włosowatych, a wtórna hipowolemia lub niski BMI kompensuje zatrzymanie sodu i wody poprzez utrzymanie masy ciała. Najczęstsza postać obrzęku idiopatycznego charakteryzuje się znacznym obrzękiem nóg i kostek oraz przyrostem masy ciała. Obecność biochemicznego markera obrzęku u kobiet nie jest znana, ale istnieją pewne czynniki ryzyka.

Pacjenci z obrzękiem idiopatycznym mogą przyjmować leki moczopędne w celu leczenia tego stanu. Leki moczopędne mogą tymczasowo złagodzić objawy obrzęku i zmniejszyć wzdęcia, ale należy ich unikać, ponieważ mogą powodować dalsze obrzęki. Osoby cierpiące na obrzęki idiopatyczne powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leków moczopędnych. W przypadku wystąpienia obrzęku jednej nogi należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.