Reumatoidalne zapalenie stawów

Reumatoidalne Zapalenie Stawów – Co warto wiedzieć o Artretyzmie

wpis w: Choroby | 0

Podskórne guzki reumatoidalne nie są wczesnym objawem choroby, ale mogą pojawić się nawet w 30% przypadków. Rozwijają się w miejscach ucisku lub przewlekłego podrażnienia. Guzki trzewne i płucne mogą być rozpoznane tylko w ciężkich przypadkach RZS. Często są one trudne do odróżnienia od innych przyczyn. Istnieje jednak kilka powszechnie występujących rodzajów guzków, które wskazują na RZS.

Zapalenie komórek błony maziowej

Zapalenie komórek błony maziowej jest kluczowym czynnikiem w patogenezie reumatoidalnego zapalenia stawów, przewlekłej choroby autoimmunologicznej. Cytokiny zapalne produkowane przez makrofagi i FLSs są odpowiedzialne za zapalenie i destrukcję stawów. Terapie antycytokinowe ukierunkowane na TNFa i IL-6 okazały się obiecujące w kontrolowaniu aktywności choroby. Jednak dokładny mechanizm interakcji komórek Th z komórkami błony maziowej w RZS pozostaje słabo poznany.

Kompleksy immunologiczne, które wytwarzają ACPA, mogą wchodzić w interakcje z tkanką pancerną, umożliwiając dostęp do tkanek błony maziowej. Kompleksy immunologiczne znajdują się zarówno w płynie maziowym, jak i we krwi pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Przeciwciała przeciwko fibrynogenowi cytrulinowanemu (CCP) występowały przed wystąpieniem objawów choroby. Biopsja błony maziowej ujawniła nieprawidłową warstwę podścieliska oraz warstwę podścieliska o prawidłowym układzie naczyniowym i minimalnej komórkowości. W maziówce stwierdzono współwystępowanie złogów immunologicznych i rozległą apoptozę komórek wyściółki.

Zapalenie błony maziowej w stawach reumatoidalnych może być prekursorem guzków kostno-chrzęstnych. Przewlekły stan zapalny może również powodować odkładanie się barwnika hemosyderyny w komórkach błony maziowej. Ponadto u niektórych pacjentów zapalenie błony maziowej prowadzi do zwłóknienia i przerostu torebki stawowej.

Komórki Th17 są również kluczowym czynnikiem wywołującym przewlekły stan zapalny. Komórki Th17 migrują do tkanki maziowej i aktywują FLS poprzez IL-17. Zapalne komórki Th17 rekrutują inne komórki immunologiczne, w tym ILC2 i neutrofile, do chorego stawu. Stan zapalny powoduje również uwalnianie cytokin zapalnych, co prowadzi do przewlekłego niszczenia kości.

Zapalenie komórek błony maziowej wyściełającej stawy w reumatoidalnym zapaleniu stawów prowadzi do zniszczenia chrząstki stawowej. Odrywające się fragmenty chrząstki zalegają w szczelinach maziowych i stopniowo włączają się do proliferacji błony maziowej. W rezultacie komórki wyściełające błony maziowe tracą proteoglikany i przekształcają się w struktury przypominające nidus dla stanu zapalnego.

Zapalenie komórek wyściełających błony maziowe w reumatoidalnym zapaleniu stawów jest jednym z charakterystycznych objawów tej choroby. RASF odgrywają kluczową rolę w szlaku prozapalnym, ponieważ zwiększają napływ limfocytów T CD4+ do błony maziowej. Produkują również chemoatrakcyjną IL-16 i czynnik pochodny komórek zrębu-1 (SCDF-1), które są kluczowymi czynnikami migracji w kierunku fibroblastów.

Zapalenie naczyń krwionośnych

Zapalenie naczyń krwionośnych w reumatoidalnym zapaleniu stawów jest częstym objawem choroby. Objawy reumatoidalnego zapalenia stawów mogą być widoczne w postaci małych wżerów na paznokciach lub na skórze wokół palców. Może pojawić się bolesna czerwona wysypka. Stan zapalny może również dotyczyć skóry, płuc lub serca. Miejsca zmienione chorobowo mogą ulec zapaleniu, co prowadzi do powstawania owrzodzeń i wysokiego ryzyka infekcji.

Zapalne naczynia krwionośne w biopsji mięśnia wskazują na reumatoidalne zapalenie stawów. Zapalone naczynia krwionośne często charakteryzują się różowym, kulistym obszarem na biopsji mięśnia. Dowody na istnienie zapalnego naczynia krwionośnego można znaleźć także w biopsji innego narządu. Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów zależy od stopnia zajęcia narządów. Leczenie pierwszego rzutu może obejmować leki steroidowe, natomiast w przypadku poważnych owrzodzeń skóry może być konieczne leczenie.

Zapalenie naczyń krwionośnych jest cechą charakterystyczną zapalenia naczyń. Powoduje on zwężenie i obrzęk naczyń krwionośnych oraz wywołuje inne szkodliwe skutki. Ograniczenie przepływu krwi może prowadzić do uszkodzenia narządów i tkanek. Choroba może być krótkotrwała lub trwać przez wiele lat. Objawy zapalenia naczyń mogą wystąpić tylko raz lub pojawiać się często przez wiele lat. Choroba dotyka ludzi wszystkich ras i w każdym wieku.

Zapalenie naczyń krwionośnych może być również powikłaniem reumatoidalnego zapalenia stawów. Wynikający z tego stan zapalny może dotyczyć każdego organu ciała, w tym naczyń krwionośnych skóry i nerwów. Nieleczona choroba może prowadzić do śmierci. Reumatoidalne zapalenie naczyń, gdy się rozprzestrzeni, może stać się stanem potencjalnie śmiertelnym.

Leczenie zapalenia naczyń u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów zależy od rodzaju zapalenia i narządów, których ono dotyczy. Leczenie zazwyczaj obejmuje leki wydawane na receptę lub dostępne bez recepty leki przeciwzapalne. Jeśli stan jest łagodny, leczenie może obejmować krem z antybiotykiem i ochronę miejscową. U większości pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów występuje zapalenie naczyń krwionośnych.

Ból stawów

Reumatoidalne zapalenie stawów to choroba, w której układ odpornościowy organizmu błędnie atakuje zdrowe tkanki, w tym stawy. W takiej sytuacji przeciwciała atakują wyściółkę stawu (błona maziowa), powodując stan zapalny. W ciężkich przypadkach stan zapalny może rozszerzyć się na otaczającą staw chrząstkę i kości. Osoby cierpiące na reumatoidalne zapalenie stawów są narażone na rozwój choroby zwyrodnieniowej stawów, która zwykle dotyka osoby po 40 roku życia.

Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów obejmuje leki biologiczne, które blokują komórki układu odpornościowego wywołujące stan zapalny w stawach. Celem leczenia we wczesnych stadiach choroby jest zmniejszenie objawów, ale także spowolnienie postępu uszkodzeń stawów. Wczesna diagnoza może pomóc w zapobieganiu długotrwałym powikłaniom i poprawić jakość życia. Oprócz stosowania leków i modyfikacji stylu życia, lekarze zalecają także regularne wizyty kontrolne w celu monitorowania stanu zdrowia i wprowadzania zmian.

Osoby cierpiące na reumatoidalne zapalenie stawów doświadczają bólu w kilku stawach. Najczęstsze obszary to dłonie, palce, stopy i łokcie. Choroba ta dotyka ponad 1,3 miliona osób w Stanach Zjednoczonych i występuje 2,5 raza częściej u kobiet. W związku z tym objawy mogą występować w wielu miejscach, w tym w oku. Pacjenci z tą chorobą często cierpią na częste infekcje oczu.

Pacjentom z RZS zaleca się połączenie aktywności fizycznej i odpoczynku. Aktywność fizyczna może pomóc w poprawie ogólnej sprawności fizycznej i równowagi. Ważne jest, aby zachować równowagę między aktywnością fizyczną wzmacniającą kości a odpoczynkiem i lekkim rozciąganiem w przypadku bólu. Po osiągnięciu odpowiedniej równowagi, możliwe jest zmniejszenie dawki leków. Jeśli wszystko inne zawiedzie, należy udać się do lekarza w celu postawienia właściwej diagnozy. Ulgę może przynieść fizykoterapia.

Wczesne wykrycie tej choroby może zapobiec jej postępowi, co prowadzi do zmniejszenia liczby uszkodzeń stawów. Objawy reumatoidalnego zapalenia stawów mogą być również symetryczne. Mogą one dotyczyć jednej strony ciała, podczas gdy symetryczność jest innym objawem. Na przykład, ten sam ból stawów po obu stronach ciała sugeruje, że choroba rozprzestrzeniła się na obie strony ciała. Oprócz bólu stawów, choroba może uszkadzać także inne narządy.

Leczenie

W leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów stosuje się kilka rodzajów leków. Leki DMARD (ang. disease-modifying antirheumatic drugs) łagodzą objawy i spowalniają postęp choroby. Leki te działają poprzez blokowanie uwalniania substancji chemicznych, które układ odpornościowy wytwarza w celu zaatakowania stawów. Te substancje chemiczne mogą uszkadzać pobliskie tkanki. Metotreksat jest pierwszym lekiem przepisywanym w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów. Lek ten jest często podawany w połączeniu z innymi lekami z grupy DMARD i lekami biologicznymi. Leki mogą wpływać na komórki krwi i czynność wątroby, dlatego też niezbędna jest ich regularna kontrola.

Inną możliwością jest leczenie chirurgiczne. W ciężkich przypadkach możliwa jest całkowita wymiana stawu. Zabieg ten polega na usunięciu chorego stawu i zastąpieniu go stawem sztucznym. Może on trwać kilka dni w szpitalu i wymaga wielomiesięcznej rehabilitacji. Ponadto, niektóre rodzaje protez stawów mają żywotność od 10 do 20 lat. Niemniej jednak u niektórych pacjentów po operacji mogą wystąpić ograniczenia w funkcjonowaniu. Dlatego tak ważne jest wczesne podjęcie leczenia, aby uzyskać jak najlepsze wyniki.

Inne metody leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów obejmują fizjoterapię, akupunkturę, medytację i kierowane wyobrażenia. Fizjoterapeuci pomagają pacjentom nauczyć się, jak poprawić ich zdrowie fizyczne i psychiczne. Uczą pacjentów ćwiczeń, które zwiększają siłę mięśni i elastyczność stawów. Mogą także pomóc w opanowaniu bólu, przepisując urządzenie TENS, które wytwarza niewielki impuls elektryczny w dotkniętym obszarze. Chorzy na RZS często uważają, że pomocne jest leczenie ukierunkowane na chorobę podstawową.

Dostępne są również inne rodzaje leków. Leki przeciwzapalne są najczęściej przepisywane w celu złagodzenia stanu zapalnego stawów. Oprócz DMARDs, w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów lekarze często stosują leki biologiczne. Leki te nie zmieniają jednak przebiegu choroby ani nie zapobiegają destrukcji stawów. Dlatego też wybór metody leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów musi być oparty na konkretnych objawach i możliwych skutkach ubocznych dla matki i płodu.

Pacjentki mogą również odwiedzić terapeutów zajęciowych. Terapeuci posiadają wiedzę na temat stosowania masażu leczniczego i ciepła. Mogą wskazać łatwiejsze sposoby wykonywania codziennych czynności i mogą polecić pomocne gadżety. Terapia zajęciowa ma również na celu poprawę stanu emocjonalnego pacjenta. Może ona obejmować prowadzenie wyobrażeń, odwracanie uwagi lub twórcze rozwiązywanie problemów. Terapeuta zajęciowy może zalecić ćwiczenia zmniejszające ból, poprawiające zdrowie psychiczne i łagodzące lęk.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.